Together in Hawaii

summ.org
links
travels
reflections
articles
In twintig knopen wind ploegde Endless Summer haar weg door behoorlijk grote golven. Dit betekende niets voor onze twee “keiki”. Zij droomden rustig door in de verschillende wind and water kondities. Dichter bij de kust van Kaua'i lagen we 's morgens windstil in dezelfde grootte van golven, terwijl de giek, het kleine bootje, de zwaarden en de zeilen klinken en ringing in toon met een bijzonder onharmoneous stukje modern klassieke muziek ... geen beweging! Het ongewone geluid -het klonk net alsof er een trein voorbij ging- dat het grootzeil maakte terwijl het ineens rond middernacht langs de mast naar beneden viel was het enige dat hen eventjes wakker maakte. Ze waren een grote hulp tijdens het volgende uur waarin Scott de mast op moest klimmen om het te repareren, terwijl de wind en golven zich aan het opbouwen waren.

En zo verging de eerste overnachtingspassage voor de kinderen en mij sinds we ons in Nieuw Caledonia eind september van Scott gescheiden hadden. Na een 3 maanden lang geslaagd bezoek aan familie en vrienden, waren we weer verenigd the dag voor Kerst in Waikiki, O'ahu. We spendeerden daar een maand, blij weer samen te zijn, terwijl we uitstapjes maakten, van de gastvrijheid van de Hawaii Jacht Club genietten en nieuwe vrienden ontmoetten. Hoe mooi het daar ook was, na een tijdje hadden we meer dan genoeg van het verkeer op dit eiland, en besloten we op zoek naar groener gras te gaan. Sinds het midden van januarie liggen we voor anchor in Nawiwili Harbor, met korte trips naar prachtig and eenzaam Wahi'awa Bay, genietend van de ontspannen houding en van de vriendelijkheid van de mensen hier op het “Tuin Eiland”. We waren hier naartoegezeild een dag nadat Everett en Susan, eigenaren van een houten schoonheid “Let'er Buck” genaamd, die riching uit gingen. Deze nieuwe vrienden hadden ons overtuigd dat Kaua'i de perfecte plaats was voor het begin van onze exploratie van de eilanden van Hawai'i. Onze gehuurde minivan heeft ons zessen naar de start van ongelooflijke wandelpaden gebracht, en naar stranden waar Ev verslaafd is geraakt aan surfen.

Na een maand in Nawiliwili Harbor, moesten Susan en Ev ons verlaten om huiswaars naar Wyoming te gaan. Het was moeilijk om deze twee mensen vaarwel te wensen. We hadden een beetje “family gevoel” met hun gevonden. Ik miste vooral Susan nadat ze naar huis vertrokken was, voor de verwachte geboorte van hun 3e kleinkind. Susan heeft kanker overleeft. Dit heeft ze bereikt door een combinatie van factoren die eerst en vooral een verandering in levenstijl en dieet , en vitamines and voedings supplementen van Usana (zie later) te maken hebben. Het is onnodig om te zeggen dat we elkaar veel te vertellen hadden. Haar nieuwsgierigheid stimuleerde mij om de juiste woorden te vinden om uit te leggen wat ik zo fascinerend en waar vind in Intuitie en Energie Geneeskunde.

Een van de moeilijkste aspecten van het cruising leven is dat je te gauw en te vaak vaarwel moet zeggen aan de lieve mensen die je onderweg ontmoet. Het was vooral weer heel erg duidelijk hoe eenzaam dit cruising leven vaak is omdat we pas terug waren van onze bezoeken in Pacifica en Europa. Weinig is belangrijker in het leven dan een groep mensen om je heen die je begrijpen en die je ondersteunen in je levensfilosofie en in die zaken die dicht bij je hart liggen. Ik ben erg dankbaar dat ik deel uitmaak van zo'n groep met mijn vrienden in de San Francisco Bay Area. Ik zal altijd de allerwarmste herinneringen hebben aan de hartelijke receptie die ze ons gaven tijdens ons bezoek. Het was zo prachtig om al die lieve zielen weer in persoon te zien. De opwinding en de gastvrijheid waarmee we weer verwelkomed waren in hun open armen, en in hun huizen, na anderhalf jaar afwezigheid, was hartwarmend. We vierden het met verschillende welkomsfeestjes vol met blijdschap, met Tristan's gekke 13-jarig verjaardagsfeestje, met uitbundige overnachtingen en met vele springerige uren op trampoline voor de kinderen, met prachtige strandwandelingen in Pacifica, met late nacht en vroege morning conversaties vanuit het hart ...

Weer in de armen van mijn familie begonnen de kinderen en ik ons te realiseren dat we verwend werden met uitermate lekkere restaurantkwaliteit cuisine, met blije en uitbundige familie samenkomsten, met een uitstekend feest van mijn zus en schoonbroer dat tegelijkertijd een celebratie van hun nieuwe huis en van ons bezoek was, met een groot en uitgebreid Nederlands ontbijt klaar op de tafel elke morning nadat we terugkwamen van onze wandeling rond de grachten van het Middeleeuwse dorp waar mijn ouders wonen, met Nikki die voor enkele weken verwelkomt was in mijn zus' huis terwijl ze naar de school van haar nichtjes en neefje ging, met Sinterklaas festiviteiten gevuld met inzichtrijke en creative poetry, met de typische Nederlandse gezelligheid waar mijn moeder beroemd om is, met mijn vader's speelsheid en gevoel voor humor, met de generositeit van mijn zus en schoonbroer, met Frederike's, Arne's en Maaike's enthousiasme ... met al de warmte en liefde die een familie geven kan.

Tijdens ons bezoek in de San Francisco Bay Area verwende ik mijzelf met een weekend alleen, terwijl Scott's moeder de kinderen op een avontuurlijke kampeertocht in de bergen nam. Ik heb met volle teugen van die paar dagen genoten, ... een kans om alles een beetje op een rijtje te zetten. Ik bracht het grootste deel van de tijd door met het lezen van alle ervaringen, gedachten en emoties die ik in mijn persoonlijk dagboeken geschreven had deze laatste paar jaar, terwijl ik opnieuw de schoonheid van de kansen die deze reis gecreerd heeft apprecieerde. Ik heb van deze paar vredesvolle dagen genoten! De complete afwezigheid van iemand die mijn aandacht nodig had voor 2 lange dagen gaf een hemels gevoel nadat ik weer blootgesteld was geweest aan de drukte van het “normale” leven. Het was zo gemakkelijk geweest om er weer gewoon in te rollen. Alles was zo bekent! Voordat ik me er goed van bewust was, waren mijn hersenen automatisch begonnen hun oude gewoonte van haasten en organizeren op automatische piloot op te pakken. Het was kristal helder hoe belangrijk het was geweest om hiervan weg te stappen. Dit is hoe ik functioneerde: van de ene taak naar de andere, bijna altijd het gevecht verliezend om wat tijd voor mezelf te vinden. Ik heb een tijdje “aan de buitenkant” gestaan, en kijk momenteel tegen teruggaan aan -hoeveel ik daar ook naar uitkijk. Een van mijn meest pertinente vragen is nu: “Hoe kan ik voorkomen dat dit weer gebeurt?”

Verschillende van de “konversaties vanuit het hart” die ik met vrienden had gingen precies over dit onderwerp. Het is zo gemakkelijk om gevangen te worden in het “dagelijkse leven” - in het doen wat elke dag “moet” gebeuren. Ik voel dat dit nog meer een probleem is voor diegenen onder ons die moeder zijn: we zijn geprogrammeerd om alles op te offeren in de naam van wat goed en juist is voor alle anderen. Maar het is waar voor ons allemaal dat wanneer je elke dag rondrent om dingen te doen die gedaan “moeten” worden, en wanneer je bijna nooit iets doet dat je met jezelf in contact brengt en dat you plezier en blijdschap geeft, dan laat je jezelf toe om helemaal leeg te lopen totdat er niets meer te vinden is op de bodem van je emotionele en spirituele bronnen. Je rent dan enkel nog omwille van het feit dat dat je gewoonte is, en op dat moment verliest iedereen, vooral jij.

Nou, wat is er dan gaande wanneer ik in een “druk zijn” vast zit? Waarom is het zo moeilijk om tijd voor mezelf te nemen? Waarom voelde ik me zo vaak overwelmed, teleurgesteld and uitgeput -als zoveel mensen doen? Het lijkt duidelijk dat er veel verschillende stukjes zijn om deze puzzel op te lossen, en we houden ook allemaal een verschillende spiegel op voor die puzzel, maar het heeft zeer zeker te maken met het feit dat we in deze “wereld van veel” onze focus zetten op het onderhouding van een zekere levensstijl, terwijl we onze connectie met de volgende diep verwortelde herinnering vergeten: dat we op deze aarde gebracht zijn om de kracht van onze ziel te ontwikkelen, en om de taak die we in dit leven hebben te herontdekken (van James Redfield: “De Celestijnse Belofte”). Een eeuwenoude kwestie, maar niet minder waardevol omwille van dat feit, integendeel!

Deze afgelopen jaren hebben me de kans gegeven om dichter bij mezelf te komen, dichter bij mijn ziel, bij mijn bron, en om te contempleren wat ik met mijn leven wil doen. Waar ligt mijn passie? Het zal te doen hebben met informatie en ervaring delen in verband met de belangrijkheid van -en de groeiende hoeveelheid confirmerende onderzoek in- de interconnectie van lichaam, geest en ziel, de Aarde en het Universum. Ik stel het me voor in een context met kinderen en jongeren, terwijl ze het gereedschap krijgen om in contact te blijven met hun ziel. Ik heb een gevoel van innerlijke vrede en van een soort zekerheid gekregen nadat ik me dit gerealiseerd had, al weet ik nog niet hoe alles een vaste vorm zal krijgen. Ik vertrouw erin dat alles op zijn pootjes terecht zal komen, dat de mogelijkheden zichzelf zullen presenteren wanneer ik open blijf staan voor de synchroniteiten in het leven, dat mijn creativiteit en intuitie geen grenzen hebben. Ik zal niet bang zijn om verschillende avenues te verkennen, te bekijken waar verschillende “wat als” 's naar toe leiden. Het heeft me tijd gekost om de moed te ontwikkelen om hier in te geloven en voor op te staan. Het was nodig dat ik tijd voor mijzelf nam. Ik had veel geluk dat de mogelijkheid voor dit avontuur zich presenteerde en dat ik -min of meer- van alles weg kon zijn. Ik zou echter graag iedereen aan willen moedigen een weg te vinden om kalme en reflective periodes in je leven te vinden. Neem tijd vrij voor jezelf wanneer je overwelmed, gestressed of rusteloos bent. Er wordt je iets verteld!

“Kunnen we echt anderen dienen wanneer we onszelf niet kennen en wanneer we niet weten hoe eerst en vooral voor onszelf zorg te dragen?” Dit is een onderwerp waar ik persoonlijk mee klaar moest komen daar het milieu waarin ik pgevoed ben altijd de nadruk legde op de belangen van anderen. Ik heb wat steun gevonden in de volgende woorden van Bernie Siegel (Liefde, Geneeskunde en Mirakels, p.66) “Het is een belangrijk probleem dat vele mensen met zichzelf hebben. Zelf-liefde is enkel “pronken” en “narcisme” gaan betekenen. De trots van het Zijn en de determinatie om voor onze eigen noden te zorgen is uit de mening verdwenen. Maar een ongereserveerde, positive zelfadoratie blijft echter de essentie van gezondheid! Zelf-bewondering and zelf-liefde zijn geen zonde. Ze maken het leven prachtig, in plaats van een taak.” Het gaat hier niet over om de focus op jezelf zetten op een egoistische manier, maar om een weg te vinden om op een meer bewuste manier je energie te hanteren zodat je op een efficiente manier de mensheid kunt helpen op weg naar een hoger bewustzijn. “Mensheid” betekent ook jijzelf! We hebben allemaal minstens 1 keer die ongelooflijke sensatie van blijdschap tot diep in al de kernen van onze cellen gevoeld. Hoe kunnen we nu dat gevoel terug krijgen op een meer regelmatige basis?

Inspiratie komt vaak wanneer we over andere mensen's leven lezen. We kunnen er zoveel mogelijk uit leren en proberen hun voorbeeld te volgen, zelfs als we het niet in alle details kunnen overnemen. In het tijdschrift “Mother Earth” las ik over het leven van Helen en Scott Nearing. Het lijkt dat ze behoorlijk beroemd waren in bepaalde cirkels. Ze leefden een heel alternative levenstijl, en ik wens zo een gevoel van vrede to vinden als zij bleken te hebben. Wat me het meest geinspireerd heeft is hun “Leven op 5 niveaus”:

  • you woont IN de natuur (of brengt er zoveel mogelijk tijd door)
  • voor 4 uur van de dag doe je je dagelijkse “werk voor brood”
  • 4 uur per dag is opzij gezet voor professionele en persoonlijke activiteiten (en ik moest mijn Scott er op dit moment gerust in stellen dat surfen in deze kategorie valt)
  • nog 4 uur per dag is gespendeerd aan associatie met andere mensen
  • je bent er altijd attend op om het leven van de geest en de ziel te cultiveren.

Voor mij geven deze niveaus richtlijnen hoe we een gevoel van balans in ons leven kunnen creeren dat ons meer tevreden en blij zal maken. Natuurlijk zullen we het elk onze eigen richting geven en er elk onze eigen nadruk op leggen, maar we kunnen er allemaal naar streven om meer rust en vrede te voelen, terwijl we onze bijdrage leveren met het oog op onze taak in dit leven. In mijn volgende Reflecties geef ik wat voorbeelden van hoe mijn leven deze afgelopen paar jaar is veranderd vanwege het gewaar worden van hoe mijn mentale staat beinvloed hoe mijn dag verloopt. Ik wil graag eindigen met de presentatie van een klein juweel van een boek dat een glinsterende visuele illustratie geeft van hoe voor jezelf zorgen iets is dat de Nature altijd al voor ons gepland had.

Masaru Emoto's “The Hidden Messages in Water” (“De Verborgen Boodschappen in Water?”) -zijn onderzoek speelt ook een rol in de film “What the bleep do we know?”- is 1 van de meest verrassende voorbeelden van hoe geest materie beinvloed. Deze Japanse wetenschapper, die watermolecules bestudeert heeft voor de laatste 10 jaar, begon fotos te nemen van water kristallen die vormen wanneer water blootgesteld is geweest aan verschillende soorten woorden, muziek en fotos, met positive of negative intenties. Hij ontdekte dat de kristallen verschillende vormen aannemen afhankelijk van de verschillende intenties. Woorden die een pijnlijke of droevige betekenis hebben resulteren in ontmoedigende vlekken. Positieve, creative, optimistische and liefhebbende woorden genereerden prachtig gevormde kristallen. Het meest perfecte kristal was degene die gecreerd werd door de woorden “liefde en dankbaarheid”, woorden die “als een “leitmotief” voor de wereld staan”. Wanneer we weten dat 70% van het menselijke lichaam uit water bestaat, dat onze eerste maanden in een compleet aquatische wereld doorgebracht worden -vitaal voor groei en ontwikkeling, dat 74% van de planeet's oppervlakte uit water bestaat, dat leven mogelijk is omwille van de watercyclus, dat natuurkundigen water beschouwen als een anomalie onder de andere elementen omwille van de ongewone en unieke eigenschappen ... dat kunnen we daar enkele conclusies uit voort halen. Emoto gelooft dat hij langzaam een antwoord begint te ontdekken: “Hoe kunnen mensen een gelukkig en gezond leven leiden? Het antwoord ligt in de purificatie van het water dat 70% van je lichaam en van de aarde uitmaakt.” De condities van de geest hebben een direct effect op het lichaam, ... en verder dan dat. In Emoto's woorden: “Onze emoties en gevoelens hebben een effect op de wereld van moment op moment. Wanneer je woorden en mentale beelden uitzend die met creativiteit te maken hebben, dan draag je bij tot een prachtig mooie wereld. Als je daarintegen mentale beelden van verwoesting uitzend, dan draag je bij tot de verwoesting van het heelal ... Als je je hier bewust van wordt, ... dan heb je de mogelijkheid om de wereld in een moment te veranderen. Het enige wat je doen moet is een simpele keuze maken.”

Als iemand geintereseerd is in informatie ivm USANA Health Sciences contacteer:

Susan Diehl
email: letrbuck@bresnan.net
phone: 307 587 8085
website: usana.com